W przemyśle cementowym, stalowym, rafineryjnym oraz chemicznym emisje nie są wyłącznie efektem spalania paliw, ale stanowią nieodłączny element samych procesów technologicznych. Eksperci Arup, znani z takich realizacji jak Sagrada Familia czy koncepcja Green Factory, w najnowszym raporcie „Informing the deployment of carbon capture, utilisation, and storage” wskazują, że w niektórych sektorach wychwytywanie i magazynowanie dwutlenku węgla może być jednym z narzędzi realnie umożliwiających pełną dekarbonizację. Nowoczesne instalacje CCUS osiągają skuteczność wychwytywania przekraczającą 90 proc. Jednak, aby ich zastosowanie stało się powszechniejsze konieczne jest większe wsparcie państwa we wdrażaniu tego rodzaju inwestycji.

– Głównym zadaniem technologii wychwytywania, wykorzystania i składowania dwutlenku węgla jest zapobieganie przedostawaniu się emisji do atmosfery poprzez ich wychwytywanie bezpośrednio u źródła w instalacjach przemysłowych. CO2 zostaje oddzielony od innych gazów emisyjnych. Następnie może być trwale i bezpiecznie transportowany oraz składowany w magazynach znajdujących się głęboko pod ziemią lub zostać na nowo wykorzystany jako surowiec do produkcji materiałów budowlanych, nawozów czy paliw syntetycznych. Dzięki temu technologie CCUS mogą znacząco ograniczyć ślad węglowy sektorów, w których redukcja emisji innymi metodami pozostaje szczególnie trudna – mówi Bernadetta Badura, Science & Industry Leader w Arup.

Wychwytywanie CO2 pełne mitów

Pomimo uznania CCUS przez ONZ za kluczowe do realizacji celów zrównoważonego rozwoju, wokół tych technologii przez lata narosło wiele błędnych opinii. W debacie publicznej najczęściej dominuje przekonanie, że rozwiązanie jest nadal eksperymentalne, energochłonne i niebezpieczne. Tymczasem, jak zaznaczają eksperci Arup i WBCSD, systemy wychwytywania, transportu i magazynowania CO2 funkcjonują komercyjnie od dekad, a na świecie działa już kilkadziesiąt instalacji przemysłowych wykorzystujących CCUS na dużą skalę. Działają w oparciu o rygorystyczne normy bezpieczeństwa, monitoring oraz regulacje środowiskowe. Projekty realizowane m.in. w Norwegii i Kanadzie, potwierdzają że dwutlenek węgla może być bezpiecznie i trwale magazynowany przez dziesięciolecia. Jednocześnie, pomimo że wiążą się z dodatkowym zapotrzebowaniem energetycznym, wiele instalacji wykorzystuje ciepło odpadowe lub jest integrowanych z odnawialnymi źródłami energii, dzięki czemu bilans redukcji emisji pozostaje wyraźnie dodatni.